Odszedł Profesor Jerzy Jastrzębski
Z głębokim żalem zawiadamiamy,
iż w dniu 19 sierpnia 2018 r. zmarł
Profesor Jerzy Jastrzębski
1934-2018
Profesor Jerzy Jastrzębski był wybitnym fizykiem w dziedzinie eksperymentalnej fizyki jądrowej, a także w zastosowaniach metod fizyki jądrowej w medycynie. Był jednym z twórców i wieloletnim dyrektorem Środowiskowego Laboratorium Ciężkich Jonów Uniwersytetu Warszawskiego. Zmarł 19go sierpnia 2018 roku w Warszawie.
Profesor Jerzy Jastrzębski był absolwentem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po uzyskaniu tytułu magistra w roku 1955 rozpoczął prace w nowo powstałym Instytucie Badań Jądrowych w Świerku, założonym i kierowanym przez profesora Andrzeja Sołtana. Już po dwóch latach, w uznaniu poczynionych postępów, został wysłany na stypendium naukowe do czołowego francuskiego laboratorium fizyki jądrowej w Orsay pod Paryżem. Pracując tam przez kilka lat w gronie znakomitych naukowców stał się ekspertem w dziedzinie spektroskopii jądrowej, publikując wiele ważnych wyników swoich badań. Były one przedmiotem jego pracy doktorskiej (1963 rok) i habilitacyjnej (1971 rok). W roku 1981 uzyskał tytuł profesora. W Instytucie Badań Jądrowych pracował do roku 1983, przenosząc się następnie do powstającego właśnie Środowiskowego Laboratorium Ciężkich Jonów Uniwersytetu Warszawskiego, którego już po roku został dyrektorem. Funkcję tę pełnił, z czteroletnią przerwą w latach 1996-2000, do roku 2009. Wspomnianą przerwę wykorzystał na prowadzenie intensywnych badań naukowych dotyczących rozkładu materii w jądrach atomowych nowatorską metodą z użyciem wiązki antyprotonów. Powstałe wówczas prace cieszą się do dziś dużym zainteresowaniem.
Profesor Jastrzębski, naukowiec z ogromnym dorobkiem, rozumiał służebną wobec społeczeństwa rolę badań podstawowych. W początkach XXI wieku rozpoczął prace nad zastosowaniami radioaktywnych izotopów w diagnostyce i terapii chorób nowotworowych. Był pomysłodawcą Ośrodka Produkcji i Badan Radioizotopów, który dzięki jego tytanicznej pracy, uporowi i wytrwałości powstał w Środowiskowym Laboratorium Ciężkich Jonów. Nawiązał szeroką współpracę z naukowcami z kraju i z zagranicy specjalizującymi się w medycynie nuklearnej i radiochemii i w jej ramach prowadził intensywne badania interdyscyplinarne związane z zastosowaniem metod jądrowych w medycynie. Działalność ta postawiła Go w ostatnich latach w jednym szeregu z wybitnymi ekspertami z tej dziedziny.
Profesor Jastrzębski położył ogromne zasługi w organizacji współpracy naukowców z Polski i Francji. Był założycielem i wieloletnim członkiem Polsko-Francuskiej Komisji ds. współpracy, a także reprezentantem Polski w Nuclear Physics European Collaboration Committee, wypracowując trwałą i liczącą się pozycję polskich fizyków jądrowych wśród krajów europejskich.
Jego wszechstronna aktywność nagradzana była medalami i orderami, by wspomnieć tylko kilka: Medal Uniwersytetu Warszawskiego, Palmes Academiques, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Profesor Jerzy Jastrzębski należał do pionierów fizyki jądrowej w Polsce. Był wybitnym naukowcem o ogromnym dorobku, przekazującym swą wiedzę młodszym kolegom (wypromował kilkunastu doktorów), pomysłodawcą, organizatorem i budowniczym krajowej infrastruktury badawczej, organizatorem szerokiej współpracy naukowej. Każdej z tych aktywności oddawał się z ogromną pasją do ostatnich chwil.
Jeżeli chcesz przekazać kondolencje, możesz zrobić to używając poniższego formularza.
Profesor zachęcił mnie do studiowania fizyki na Uniwersytecie Poznańskim. On kończył studia fizyki na tym uniwersytecie , kiedy ja je zaczynałem.
Po wielu latach przerwy nasze kontakty ożywiły się kiedy Profesor piastował funkcję Dyrektora Laboratorium, a ja byłem członkiem Komitetu Badań Naukowych i później członkiem Rady Naukowej Laboratorium.
Miałem wówczas okazję zapoznać się z działalnością Profesora, podziwiać Jego zapał i wiarę w sukces Laboratorium. W szczególności podziwiałem Jego determinację w budowaniu pracowni radioizotopów mających zastosowanie w diagnostyce metodą PET.
Ostatni raz rozmawialiśmy po posiedzeniu Rady Naukowe w czerwcu tego roku - wydawało mi się, że Profesor jest w dobrej formie.
Trudno mi się pogodzić z tym, że nie zobaczymy się więcej, że nie powspominany młodych lat, że nie będę mógł spytać Profesora o Jego plany naukowe.
Requiescat in pace
Dyrekcję i Pracowników Laboratorium proszę o przyjecie wyrazów współczucia i przekazanie ich także Małżonce śp. Profesora.


